Het Verdronken Verleden

Het Verdronken Verleden

Voordat er nieuwe huizen verrezen in de Rivierenbuurt, lag daar een zwembad. Het was de trots van de buurt — een plek vol gelach, gespetter en zomerse dagen. Maar toen kwam die noodlottige dag.

De badmeester, meneer Van Daalen, was altijd de laatste die het zwembad verliet. Hij had gezworen dat niemand ooit zou verdrinken onder zijn toezicht. Hij had nooit gedacht zelf slachtoffer te worden van een noodlottig ongeval. Op een druilerige avond gleed hij uit, sloeg zijn hoofd tegen de rand van het zwembad en verdween bewusteloos onder water. Niemand hoorde hem meer fluiten. Sinds die dag was het zwembad nooit meer hetzelfde.

Vandaag bevinden jullie je in zijn oude woning. Verwaarloosd, koud… en niet leeg. Buurtbewoners zeggen dat ze soms nog natte voetafdrukken op de vloer zien, of het zachte geluid horen van een fluitje dat door de gangen galmt.

Nu, op Halloween, is het huis opnieuw geopend. De deuren staan wijd open voor wie durft binnen te stappen. Hier begint jullie tocht — in de woning van de verdronken badmeester.

Binnen fluistert men dat de geesten van het huis waken over de bezoekers. Wie het huis binnengaat, ontvangt van hen een fluitje — een oud symbool van bescherming. Men zegt dat het geluid ervan de badmeester op afstand houdt… maar er zijn ook verhalen dat hij juist op het gefluit afkomt, alsof hij zijn verloren geluid herkent.

Terwijl jullie de route volgen, komen jullie langs snoephuizen vol lekkers. Maar pas op… niet elk huis is wat het lijkt. Sommige ramen weerspiegelen niet alleen jullie gezichten, maar ook iets — of iemand — anders. En wanneer jullie langs de nieuwe woonwijk lopen, luister dan goed. Onder de grond, waar ooit het zwembad lag, schijnt nog steeds water te kabbelen.

En wie weet… misschien waakt de badmeester daar nog steeds. Wachtend op het geluid van zijn fluitje. Durf jij de route te lopen?